Een lokatie in de polder, een prachtig meertje een
hele mooie visstek en ideaal om een hengeltje uit te
werpen, auto als een soort windscherm gebruiken en
toch nog voldoende ruimte over houden om met een
werphengel te zitten vissen.
Een polderweggetje waar af en toe eens iemand langs
komt en gedag zegt en vraagt of het wel wil lukken,
natuurlijk is het antwoord positief.
Als je dan een half uurtje zit wordt er opeens achter
je gehoest en kijk je om maar ik zie niemand omdat de
auto ook het gezichtveld belemmerd, als daarna weer
zwaar gehoest wordt ga ik staan om over de auto te
gaan kijken maar zie ik weer niemand die dat geluid
produceert.
Pal over het polderweggetje staat een pomphuisje en je
denk toch het je eigen ervan maar na om het pomphuisje
een keer te zijn gelopen was er ook geen mens te zien,
dus maar weer zitten vissen.
Alhoewel je door dat rare hoestje toch wel een beetje
op je tellen gaat passen en wat scherper gaat opletten
wordt je even afgeleid door een bijt op je hengel maar
gelijk weer die hoest dus hengel neer gegooid en
gelijk de weg op om te zien wie of wat dat doet maar
weer geen mens te zien. (Moet je je eigen voorstellen
als ze dit hadden gefilmd, sta je echt voor paal hoor)
om het pomphuisje lopen en onder de auto door kijken
of er iemand je in de maling neemt, maar nee hoor
helemaal niks.... en dan denk je toch wel eens of het
met je eigen wel helemaal goed gaat.
Het enige wat je ziet is een paar schapen en jawel
hoor er loopt er één die vlak achter mijn visstek
staat te grazen en die hoest zich eigen helemaal het
apelazures, maar ik zou zweren dat het een volwassen
vent was geweest die dat deed.
Vr.Gr.
A.A. van der Neut
Alkmaar
05/2003
Beste vrienden.
Het is een domme maar toch grappige ervaring als je er
mee te maken krijgt.
Mijn broer en ik zitten aan een wetering aan beide
kanten, of tegenover elkaar te vissen. Hij en ik met
een dikke worm aan de haak.
Ik krijg beet en zoals meestal met een worm wacht je
even voor je aanslaat.
Meteen daarna krijgt mijn broer beet.
We slaan nagenoeg tegelijk en plotseling staan we
tegenover elkaar met de hengel omhoog en de vis in de
midden.
Natuurlijk zijn we naar een bruggetje gelopen en
hebben daar het probleem opgelost.
Maar toch lagen we allebei in een deuk.
Jos Holl
10/2002
De ergste vijand vind ik van de visser is: een
reiger. Vorige keer was ik aan het vissen met kunstaas
en de reiger vond die blijkbaar aantrekkelijk.
Luister: ik klapte me hengel uit en aan de overkant
zat een reiger. Hij dacht zeker aah een vis hmmmmmmm.
Dus hij kwam naar me toe vliegen. Ik werd al best wel
bang maar ja, gelukkig waren er meer mensen dus konden
we 'm verjagen.
Maar hij bleef maar komen in eens lukte het hem om
mijn visje te pakken. Ik had de schrik van me leven.
Want als ik iets koop hoop ik er op om het zo lang
mogelijk te houden. Maar gelukkig kon ik nog net m'n
visje terug trekken.
Ik was nu echt zo bang dat ik me hengel in klapte en
ergens anders ging vissen. Daar ging het gelukkig wel
goed. Maar gister had ik weer de schrik van me leven.
EEN REIGER. Niet zomaar een reiger, nee... een
reiger die mensen aanvalt.
Ik was deze keer aan het vissen met een dobber en een
haakje en brood. Reiger kwam op me af vliegen en ging
3 meter van me af staan. Ik zei tegen mijn vriendje:
"Beweeg heel wild en maak veel geluid en ga dan op 'm
af"!.
Toen hij dat deed spreidde de reiger zijn vleugels uit
en viel hem aan. Ik schrok me dood wat nu kwam hij op
mij af. Ik stond 'm (helaas) helemaal uit te schelden
omdat ik zo bang was dat ik dat niet achterwegen kon
laten.
Hij bleef me aanvallen. Uiteindelijk was ik echt zo
bang dar ik 'm sloeg met m'n hengel. Maar ja me haakje
blijft er dan natuurlijk in steken ( arme ik). Ik gaf
een ruk aan me hengel en ja gelukkig los......
RENNEN... en daarna durf ik echter nooit meer alleen
te vissen op die plek. :(
T.V.
10/2002
|
