|
Verslag: Eduard
Vooral vroeg, want hoewel we pas vanaf 9.00 uur
verwacht werden bij restaurant 'De Dalerhof' in
Stieltjeskanaal, deed deze jongen om klokslag 5.00 uur
de oogjes open met de gedachte: "Today's D-day!
De grote revanche van drie nederlagen op rij! De grote
dag van het Nationaal HengelSport Forum!"
Hoewel het voor mij maar een uurtje rijden was vanuit
Groningen, had ik natuurlijk de avond te voren de auto
al ingepakt, mijn pieren en maden nog eens extra
vertroeteld en mijn voer klaar gemaakt, dus daarmee
kon ik de tijd niet vullen. Onze Belgische college
waren al lang onderweg vanuit het zuiden en uit
solidariteit met hun verre reis toch ook maar snel de
hond uitgelaten, een bak koffie gedronken, moeders en
de kinderen een Groningse “smok” gegeven en weg was
ik, richting Coevorden.
Omdat ik als verplichte vrijwilliger de zware taak van
teamcaptain op mij genomen had en vanwege het te vroeg
aanwezig zijn, eerst even doorgereden naar het
Coevoerden-Vechtkanaal, waar de wedstrijd gevist zou
worden, dat er ondanks de grote hoeveelheden regen van
de voorbije dagen toch bij lag als een serieuze
uitdaging.
Omdat Bas, de grote motor achter het NHSF, helaas
vanwege verplichtingen in het buitenland niet in staat
was een en ander persoonlijk in goede banen te leiden,
namen Gert Koops en Harpie de honneurs waar en zij
legden net de laatste hand aan het uitzetten en
controleren van de stekken.
Gezamenlijk doorgereden naar De Dalerhof en aldaar
onder het genot van een bak koffie wachten op de rest
van het deelnemersveld, die een voor een kwamen
binnendruppelen. Na het welkomswoord, een volgend
bakje koffie en een broodje werden door de beide
teamcaptains (Deputy voor het Belgische team en
ondergetekende voor het Nederlandse team) de
steknummers getrokken en klokslag 10.00 uur vertrok de
hele stoet naar de vislokatie.
Na het bekende gerommel, gestommel, uitpeilen en gaan
zitten, was iedereen gereed en werd het startsein
gegeven. Hoewel de Forumdag en de daarbij behorende
viswedstrijd in de eerste plaats bedoeld is voor de
gezelligheid en om de gezichten achter de forumleden
nu eens te kunnen bekijken, was er voor de
Nederlanders toch ook wel het een en ander recht te
zetten.
De afgelopen drie jaar hadden we met overtuiging
verloren, dus de stand was 3-0 voor België. Vandaar
dat ik de wedstrijd toch met een serieuze instelling
benaderde.
Op steknummer 4 zat ik ingebouwd tussen twee Belgische
collegae die met de vaste stok gingen vissen. Ook de
buren daarnaast hadden een vaste stok klaargemaakt en
met zoveel geweld op negen en elf meter koos ik ervoor
mijn heil helemaal aan de overkant te zoeken.
Het was bekend dat zich aan de overkant, vanaf de
beschoeiing tot een meter of twee uit de kant een
taluud bevond waar ongeveer een meter water stond.
Iets verder terug liep het steil naar beneden, naar
een diepte van een meter of vier.
Ondanks dat het de afgelopen week ronduit baggerweer
was geweest had ik wel het gevoel dat de vis toch naar
boven zou komen en daarom peilde ik de feeder uit op
ongeveer een anderhalve meter van de beschoeiing, net
op het taluud. Mocht het na een uur of wat geen
resultaat hebben zou ik heel simpel een stukje terug
kunnen gaan naar het dieper water. Ik ging vandaag
voor de grote vis.
In het trainingspartijtje dat ik hier gehad had, had
ik toch een aantal grote brasems gevangen, dus ik wist
dat ze er moesten zijn.
Mijn voer was afgestemd op brasem, een lekker zoet
mixje met koriander en wat kaneel erdoor, met aan het
begin wat droge, grove zemelen erdoor voor een klein
beetje werking. Aangezien het het laatste weekend van
mei was en de worm weer gebruikt mocht worden ging ik
ook voor de 'alles of niets' strategie: Na eerst een
vijftiental korfjes voer met geknipte pieren en
casters erdoor op mijn voerplek te hebben gedeponeerd,
een onderlijn van een meter, haakje 14 met een paar
maden eraan, was het verder een kwestie van geduld.
Maar, na een uurtje en tig-tal korfjes verder nog geen
beweging van mijn top gezien. Beetje variëren met aas,
mestpiertje, made, mestpiertje met made, castertje,
castertje met made, maïskorreltje (je weet maar
nooit), geen resultaat.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat ook de buren druk
bezig waren met het zoeken en uitproberen. De ene had
het al snel gezien met de vaste stok en schakelde over
op de feeder, de andere zocht het juist de andere kant
op door kort bij de kant te gaan vissen met een kort
stokje. Op een gegeven moment zag ik dan toch mijn top
een jubelbeweging maken, maar de tweede tik bleef uit.
Na het binnenhalen bleek de haak leeg: Er zat dus toch
vis! Vol goede moed weer uitwerpen en wachten. Maar
naarmate de tijd verstreek verdween ook de hoop op
vis.
Dan maar aan de sociale contacten werken en na de
hengel veilig te hebben vastgezet in de steun (men
weet immers maar nooit waar zo'n brasem zin in heeft
als je even weg bent), aan de wandel. Het bleek dat de
vangsten ronduit bedroevend waren. In onze helft van
het parcours bleek alleen Gert Koops per ongeluk een
visje te hebben gevangen, maar dat kan ook zijn omdat
hij in de organisatie zat... Het gerucht ging dat er
aan de andere kant van het parcours wel het een en
ander werd gevangen. Na zulke ongelooflijke berichten
heb je toch een beetje de neiging die te gaan
controleren, maar stel dat ze waar zijn, sta je mooi
voor gek met je eigen lege netje, dus weer terug naar
je eigen visstek en met de moed der wanhoop maar weer
wat gaan proberen.
Uiteindelijk mijn voerplek verlegd naar het diepe
gedeelte, een metertje vóór het taluud en iets naar
rechts. Maar ook daar aan een lange onderlijn, korte
onderlijn, grote haak, kleine haak, made, piertje,
castertje, noem maar op, geen enkel teken van leven.
Als dan ook nog een drietal stekken verderop op de
valreep “Eureka” wordt uitgeroepen omdat er een visje
gevangen wordt ben je toch eigenlijk donders blij als
het eindsignaal klinkt.
Vooral voor de Belgische vissers is het toch wel sneu
om helemaal uit België te komen en dan geen vis te
vangen, maar die garantie kan helaas niemand je geven.
Natuurlijk doet het mij als teamcaptain dan wel weer
plezier als achteraf blijkt dat de Nederlanders dit
jaar gewonnen hebben (Tip, knap werk met 2070 gram!).
Maar, als blijkt dat het gros van de vissers,
waaronder ook enkele nationale toppers, geen vis heeft
weten te vangen blijf ik er persoonlijk niet te lang
bij stilstaan.
Bovendien, de opzet van de Forumdag is om de
forumgebruikers achter de computer weg te halen en
elkaar eens in levende lijve te zien en te spreken, de
viswedstrijd is slechts een onderdeel daarvan.
Nadat het hele circus weer terug was in het restaurant
de Dalerhof kon het officiële gedeelte worden
afgesloten met de prijsuitreiking en de, voor de
Nederlandse ploeg, fantastische uitslag dat de Belgen
dit jaar eindelijk 'klop' hadden gekregen. Voor de
nummers één (Tip, NL), twee (Benny Prinsen, BE), en
drie (Rickie, NL) waren er mooie bekers om op de
televisie thuis neer te zetten en voor de teamcaptains
een enveloppe met inhoud, die gelijk omgewisseld werd
voor de nodige consumptiebonnen om de feestvreugde een
extra stimulans te geven.
Zoals te verwachten, werd er al snel bij de barbecue
en aan tafel nog maar over een ding gepraat: Vissen.
Ieder heeft zijn eigen specialiteit/voorkeur wat hem
zo aantrekt in het vissen en op het forum moet alles
getypt worden, hetgeen soms toch een beetje en
handicap kan zijn. Daarom is het zo heerlijk dat je nu
met diezelfde personen aan één tafel gewoon lekker
over dat hele gebeuren kunt lullen! Onder het genot
van een heerlijke maaltijd met een drankje, wat wil je
nog meer?
De catering moet overigens een vooruitziende blik
hebben gehad, want naast de goedgevulde schalen met
diverse soorten vlees waren er ook heerlijke salades
met vis, dus ondanks de tegenvallende vangsten van de
dag kon toch iedereen naar huis gaan met het idee: Ik
heb vis gehad.
Ik kijk terug op een fantastische dag die, hoewel het
er eerst niet naar uitzag en op een paar spettertjes
na, toch droog verlopen is, een compliment voor de
organisatie en alle deelnemers waarvan sommigen toch
een aardige wereldreis hebben moeten maken om in
Drenthe te komen.
Volgend jaar gaan we weer met z'n allen naar België en
als het aan mij ligt, ik zal er zijn...
Volledige uitslag:
1/ Tip 2070 gr
2/ Benny Prinsen 1550 gr
3/ Ricky 1370 gr
4/ Harpie 1270 gr
5/ Plattevanger 880 gr
6/ Vislood 830 gr
7/ Frederik 430 gr
7/ Harry van Gastel 430 gr
9/ Vissen in Polen 210 gr
10/ Lolo 110 gr
11/ Hbtje 90 gr
12/ Pastoor 70 gr
13/ Gert Koops 20 gr |
