Nu de dagen weer wat langer worden, kunnen de viskriebels echt niet meer onderdrukt worden! Daarom moest en zou ik gaan vissen, koste wat het kost!
|
Ik ben abonnee op een visblad en daarin stond een leuk artikel over het vissen in de haven. Vrienden van mij hebben in de haven bij Oost-Maarland (Nederland Limburg) een boot liggen. De haven ligt aan een groot grintgat, wat aansluitpunten heeft op de Maas. De boot lag aan de steiger die zich het kortste aan de kant bevond.We besloten om het daar maar eens te gaan proberen. Zondag was het dan zover, de zon scheen lekker, maar de wind ging flink tekeer. Met veel goede moed reden we richting de haven.
Na er gepeild te hebben bleek het water 4,5 meter diep te zijn. De vaste stok kon dus met 5 delen lekker vanuit de hand gevist worden met de dobber een halve meter onder de top. Er stond flinke wind dus het tuigje werd niet te licht gekozen. Ook stond er een sterke onderstroming, wat het er allemaal niet makkelijker op maakte.
Goed, na een beetje gevoerd te hebben en wat extra maden erbij
gegooid te hebben kon het vissen beginnen.
Ik viste met 14/00 mm hoofdlijn, 12/00 mm onderlijn, een dobber van 1,25 gr. en met een haakje no. 18. De beten bleven lang uit en waren door de sterke wind en onderstroming slecht te herkennen. Ik zat op de steiger en mijn vismaten visten vanuit de boot. De steiger was nauwelijks een meter breed en ik werd er zowat vanaf geblazen. Na een uur was een
baarsje het enigste resultaat. Toen begon ik mij af te vragen waarom de vis er niet was. Te weinig gevoerd, de vissen hadden geen behoefte om te azen, er zwommen te weinig vissen in de haven, tja wat kon het allemaal zijn?!
De reden bleek later een stuk duidelijker. Een vismaat besloot het met de winckle-picker wat verder uit de kant te proberen. Al snel kreeg hij een 'kromme' top! De bodem liep er heel weinig schuin af en na gepeild te hebben bleek de uitvaartsloot van de haven de diepste plek (+/- 5.50/6.50 mtr.) Ik besloot om daar maar te vissen. Snel tuigde ik de winckle-picker op. wederom de 12/00 onderlijn, maar nu met haak no.16. De korf werd gevuld en het mikpunt werd bepaald.
Na een minuut al kreeg ik beet. Een kleine voorn was het resultaat. Hoe langer ik er viste des te eerder kreeg ik beet. Waarschijnlijk was er door de inworpen op dezelfde plek een mooie voerplek ontstaan. Na nog wat middelmatig voorn te vangen ving m'n vismaat een hele flinke voorn, wat een joekel !! Zelf kreeg ik veel beten en ving een tiental voorns. Ik viste met de hengel in de hand en voor rustte die op een aanlegpaaltje. Ik kon dus snel op de beten reageren, toch werden er nog veel gemist,
helaas. Toen gebeurde het bij mij ook, direct na de aanslag voelde ik flinke weerstand en aan de kant aangekomen werd de dikke voorn in het schepnet verwelkomt! Weer zo'n kanjer. Daar wou ik er nog wel meer van vangen! Helaas bleef het wat die joekelen betrof maar bij de ene van mij en die ene van mijn vismaat.
De zon die regelmatig te voorschijn kwam en de voorns die we vingen zorgden voor een mooie visdag!!
Ik hoop dat je het verhaal interessant vond. En wat ik je kan aanbevelen; Zoek in de winter in de haven de echte diepe plekken op, want daar zit de vis. In de zomer echter zitten ze vaak hoger en kun je ze onder de oude boten zien grazen tussen de algen die er zich bevinden. Dat is trouwens ook heel leuk; Je dobber op 25 cm diepte en op zicht de made voor de bek van de winde of voorn zien te krijgen. Erg actief en best spannend!!
PS: Als je het echt niet meer uithoudt moet je gewoon effe een uurtje of drie er op uittrekken. Gewoon simpel: een hengeltje, wat voer en gewoon lekker een middagje vissen.
Veel succes!!!
Groeten
Yvo Bindels
Nijswiller
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
