Waarom gaan vissen in Frankrijk als je hier al die mooie wateren hebt? Een pasklaar antwoord bestaat hier volgens mij niet op, omdat het voor ieder verschillend is.
Voor de één is het om ver van huis te zijn, voor de ander is het zijn horizonten verleggen en voor nog iemand anders is het, ja wat is het hè...
|
Voor mij is het zeker het avontuur dat in hoge mate bepaald dat ik vele dagen, zoniet weken, in Frankrijk verblijf.
Daarbij wil ik wel stellen dat je partner, die meestal op het thuisfront verblijft, in hoge mate bepaald hoelang en hoe dikwijls je de
karpers in het buitenland kan belagen. Gelukkig zijn zij die geen verantwoording hebben af te leggen alhoewel ik het me nog zeker niet beklaagd heb. Een mooie vrouw + dito dochter maken dat ik graag vertrek doch heel zeker graag terug naar huis kom. Via deze dus veel dank aan mijn vrouw die zorgt dat ik mijn passie "KARPERVISSEN " kan beoefenen.
Terug naar het vissen nu: waar vind je nog zo'n ontspannen sfeer aan het water als in Frankrijk?
Je rijdt eerst vele honderden kilometers om ter plaatse te arriveren en dan zit er wel meestal een collega karpervisser aan het water die je de nodige laatste inlichtingen of tactieken kan doorspelen. Althans zo is het mij meerdere keren overkomen.
Zo ook gebeurde het vorig jaar. Op verzoek van onze Franse vriend ga ik hier nu niet de locatie kenbaar maken, daar de meeste onder ons wel al aan de lijve ondervonden hebben dat dit geen verstandige keuze is!
Na ongeveer een 900 kilometers gereden te hebben kwamen we uiteindelijk op de bestemming aan.
Maar ja, daar sta je dan. Je bent gewent om op overzichtelijke plassen te vissen waar het meestal niet zo heel moeilijk is de vis te lokaliseren of toch waar je vermoedens kan hebben waar de vis zich bevindt.
Wel, indien je voor de eerste maal aan het betreffend water staat weet je toch een ogenblik niet waar te beginnen. Na vele kilometers rijden, zoeken en dergelijke was het ons gelukt een goed uitziende stek te vinden. Na alles uit de wagen en aanhangwagen te hebben geladen en de tenten op een deftige manier geplaatst te hebben, hebben we eerst onze lege maag gevuld om daarna met het vissen te beginnen.
Nadat al de lijnen uitgevaren zijn en de stekken voorzien zijn van de nodige partikels en
boilies waren we toe aan enkele uurtjes
slaap. De volgende morgen moesten we vaststellen dat onze lijnen niet aangeraakt waren door een of andere karper. Doch niet getreurd, we hadden nog 7 dagen.
De twee volgende dagen is er nog steeds geen actie te bespeuren doch we horen de vis springen, wat dan weer goede moed verschaft.
Laat op de morgen krijgen we dan controle van de Franse gendarme gevolgd door een " Garde de pêche " die ons vriendelijk komt vragen of we al enige vis gezien hebben.
Eerlijk als we zijn antwoorden we naar de waarheid waarop hij ons zegt dat we niet op de goede plaats vissen doch dat wisten we
onderhand al wel. Volgens hem moesten we ons slechts een paar honderd meter verplaatsen om op de visrijke plaatsen te vissen,
waarop hij ons meenam om eens polshoogte te nemen.
Daar aangekomen wisten we al snel dat we beter zijn (Pierre) raad zouden kunnen volgen, het duurde slechts enkele seconden vooraleer de eerste karper zich liet zien, en het zou daar niet bij blijven. Meerdere malen sprongen de karpers aan de overkant en zo te zien waren er prachtexemplaren bij.
Na in een recordtempo ons verblijf te hebben verplaats konden we met een bonkend hart de vierde nacht aanvatten. Lang moesten
we niet wachten op resultaat. Slechts enkele uren later lag de eerste vis op de onthakingsmat. 12.5 kg was geen slecht begin en
er zouden er nog meer volgen.
Uiteindelijk mochten 16 vissen het natte eens wisselen voor het droge en is deze sessie alsnog op een succes uitgelopen.
De topper was een schub van 16.2 kg. Er zat meer in, maar dat was voor de volgende keer.
Dat we veel te danken hebben aan Pierre staat als een paal boven water en binnen enkele weken kunnen we terug om onze Franse
vriend te begroeten. Ik verheug mij er al op, weer de Delkims te horen schreeuwen en de vele (hopelijk) karpers een droogje te
bezorgen!
Johan Claerman
Merelbeke
België
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
