Na een voercampagne van bijna drie weken kan ik me niet meer houden en ik moet er op los. Iets wat me niet zal spijten zoals later blijkt ! ! ! !
|
Dus zoals gezegd, 3 weken lang alle dagen voederen met
boilies op basis van de gewone mix van Watersportcentale De Zutter (ongeveer 250 st.) en om de twee dagen 2 kg. pinda's.
-15.30u :Aangekomen aan het water. Ik ben alleen, gelukkig maar.
De dag was mooi doch niet te warm en de wind zat wel goed, echter geen actie tot s'-avonds.
-22.40u :De vis begint zich zeer actief te tonen op de voederstek. Iets wat ik tot nu toe niet eerder had gezien op dit water. Zeker een twintigtal keren werpen vissen zich in vol ornaat uit het water om met een zware slag terug het diepe op te zoeken.
-23.15 : Ik ga gaan slapen daar er verder geen actie te bespeuren valt.
-23.55 : Knallende run en meteen bij de aanslag voel ik dat het een betere vis is.Na enkele meters door de slip te zijn gaan ligt de vis voor mijn voeten in het schepnet. Oefff.....
Bij weging bleek meteen dat een droom werkelijk was geworden want mijn eerste 20-ponder was binnen.
Daar ik nog nooit op wateren ben geweest die grote karpers herbergden was dit nu eindelijk gelukt.Na de vis gezakt te hebben ben ik weer gaan slapen doch niet voor lang, daar reeds een 15-tal minuten later de optonic het uitkrijste en ik terug met een dubbelgeplooide Trycast 2pond 2/4 in mijn handen stond. Wat een weerstand, doch de vis leek geen haast te hebben en trok langzaam de nodige meters nylon van de Shimano 3500 molen waarop ik begon te dromen van een nog grotere karper dan daarnet....
Uiteindelijk leek het einde in zicht en liet de vis zich voor de eerste maal zien op zijn zijde... wat een stuk en ja, je raad het al, ik raakte in paniek ( ? ? ? ? ? ) en de vis brak terug uit. Gelukkig was het weer
even snel voorbij en lag hij scheppens klaar voor mijn voeten. Wat nu weer, ik krijg het net met moeite omhoog. Het mag een cliché lijken doch ik kreeg de vis bijna niet omhoog getild met het net en dacht dat ik vast zat aan een of ander obstakel onder het wateroppervlak.
Na veel zwoegen ligt de vis dan toch op de overlevingsmat en pas nu drong het tot mij door dat ik mijn record op nog geen uur tijd tweemaal heb verbroken en waarbij de eerste vis in het niets verdwijnt ten opzichte van dit monster.Verdorie,mijn unster gaat maar tot 15 kg en ik ben hier helemaal alleen. Wat nu ?
Vlug ben ik, nadat ik de vis gezakt had, naar mijn vismaat gereden en heb hem uit zijn karperdromen gehaald. Hierop zijn we beiden terug naar het water reden, vergezeld van een weegschaal die ditmaal het werk wel kon afmaken.
20.800 kg. bij een lengte van 1 meter was het wonderbaarlijke resultaat van deze lange voerperiode, doch het werd lichtjes ontsiert door het feit dat de vis behoorlijk was beschadigd door collega-vissers .
De onderlip was bijna volledig weg en in de staartlob was een wel heel triestig herkenningsteken gemaakt, er was namelijk een stuk uit weggesneden.
Wegens het nu veelvuldig vissen in Frankrijk komt het er nu niet meer van het betreffende water te bevissen, doch Frankrijk maakt veel goed....
Johan Claerman
Merelbeke
België
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
