Ring ring, de wekker loop af. Het is
zaterdagochtend kwart voor 6. Wat raar, ik heb toch
vrij van werk vandaag? Nu wist ik het weer, ik gingen
vissen op snoek met mijn maat Hennie.
|
Het seizoen is weer open
voor roofvis! De avond ervoor had ik alle spullen al
ingepakt.
Alleen nog even koffie zetten voor onderweg, de koeken
natuurlijk niet vergeten en de gebruikelijke hapjes
zoals: boerenmetworst, karbonade en Mars. Met dit alles
ging ik op weg naar mijn vismaat Hennie, die in
Gramsbergen al met de boot op mij zit te wachten.
Daar aangekomen gingen we, na een snelle goedemorgen
gewenst te hebben, verder op weg naar de plek waar we
zouden vissen. “Koffie, koffie!!”, met koek is een vaste
prik voor onderweg. “Dit wordt mijn eerste bakkie voor
vandaag”, zei Hennie. Onderweg kwamen we, naast een
regenbui, ook nog een paar reeën tegen.
Aangekomen bij de boothelling was de lucht gelukkig
alweer opgeklaard. Een aantal muggenbulten rijker,
hebben we de boot in het water gereden. We waren beide
een beetje zenuwachtig, omdat het alweer meer dan 2
maanden geleden was dat we voor het laatst op snoek
hebben gevist.
 Tijdens
het vissen kwamen we een aantal vogels tegen, zoals
enkele meerkoeten en een fuut met één jongen op de rug.
(Prachtig toch, ja dat is ook vissen, oog voor de natuur
en dier!). Het was ook erg druk op het water.
Verscheidene keren vaarden er dagjes mensen met grote
boten langs ons.
Plotseling kreeg Hennie een run aan zijn kunstaas. De
eerste vangst was een feit. Het was een erg mooie snoek
van 70 cm. Na een aantal foto’s te hebben gemaakt,
hebben we de vis weer zijn natuurlijke habitat
geplaatst. Met de karbonade nog in de hand kreeg Hennie
weer beet. Dit maal was het een mooie snoek van 74 cm.
Zelf ving ik ook nog een klein snoekje, maar deze was
niet indrukwekkend genoeg om over naar huis te schijven.
Toen we onder een brug doorvaarden kreeg Hennie opnieuw
beet. Dit keer was het een grote snoek van wel 91 cm. Op
dat zelfde moment vaarde er een boot met daarin een oud
voetballer van FC Twente voorbij. Het was Evert Bleuming.
“Prachtig jongens!”, zei hij toen Hennie met trots de
snoek omhoog hield voor een fotosessie.
Op de terugvaart kregen we allebei nog een keer beet. Al
met al een mooie eerste snoekdag van het seizoen.
We kunnen niet wachten om opnieuw te gaan snoeken.
Tot snoeken, Henk Diepeveen
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
