09 juni 2007 - Na een avondje fanatiek te hebben
gefitnesst bij Fitform Enschede, om meer kracht te
krijgen voor het landen van grote snoekbaarzen, ging
ik de volgende morgen op pad naar Gramsbergen. Hier
eenmaal aangekomen stond mijn maat Hennie al te
wachten met de boot.
|
Het seizoen is begonnen,
dus we gingen vissen op snoekbaars. Onze voorraad aan
zonnebrandcrčme kwam goed van pas.
Het weer, zoals voorspeld door Piet Paulusma, was erg
mooi.
 Na
een half uur te hebben rondgedobberd kreeg Hennie de
eerste vis aan zijn plug. Het was een snoek van 68 cm
die zijn plug diep onder water liet gaan.
 In
het bijzijn van enkele witvissers was het mijn beurt. Ik
kreeg beet aan mijn groen rode plug. Het bleek een 64 cm
roofblei te zijn die mijn slip ernstig deed draaien.
“Dit is nu een Roofblei”, zei ik tegen de collega’s aan
de wal. “Prachtig!” riepen ze terug.
Verder varend door de mooie omgeving zagen we naast
enkele paarden ook een zwaan met haar jongen op de rug.
Een mooi beeld dat wij met behulp van ons
telecamerasysteem hebben vastgelegd voor volgende
generaties. “Opnieuw beet!” riep ik na dik een uur geen
vangst te hebben gehad. Deze vis sprong wel een halve
meter de lucht in. Toen de vis eenmaal aan boord was
bleek het een 85 cm lange snoek te zijn.
 Op
de terugvaart sloeg Hennie’s hengel plotseling
overboord. Hennie aarzelde geen moment en sprong zijn
hengel achterna. Ik ben wel gewend dat Hennie zomaar te
water gaat. Blub Blub...
Na een paar keer te hebben gedoken kwam hij boven met de
hengel. “Ik heb hem!” riep hij snakkend naar lucht. “Ik
heb 'm ook, maar dan op de foto!”, zei ik er snel achter
aan.
De vangst kon misschien wat beter dit keer, maar we
mogen zeker niet klagen. We hadden namelijk ook met een
hengel minder naar huis kunnen gaan.
Tot snoeken, Henk Diepeveen en Hennie Gunnink.
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
