|
2004 laat zich in elk geval voor mij
beter inzetten. Zoals jullie inmiddels weten ben ik een
fanaat van de Franse rivieren en met name de Seine, dus
op 1 mei ben ik er weer eens op uit getrokken naar mijn
geliefde stekken aan de Seine tussen Montereaux en
Champagne sur Seine om deze uit te testen.
Eerst een vergunning gaan halen (57 € ) in BAR DU
TELEPHONE op de kaai 44 in St - Mammès (77670). Deze
zaak is reeds open vanaf 6.30 uur tot 20 uur en je kan
er ook visspullen kopen in geval van materiaalbreuk.
Sluitingsdag is de woensdag.
Eerst een forse voering met gekookte maïs en wat boilies
van Nederlandse makelei (monster krab 20 mm.). Na een
twee uur was het al een behoorlijke drukte op de stek
van springende vissen maar geen diklippen te bespeuren.
Om 21.45 uur het eerste gepiep van mijn beetverklikker;
een vettige brasem.
Om 23.10 uur een tweede gepiep. Ik lag juist klaar om
naar droomland te vertrekken, een iets betere vissoort;
een zeelt van 3kg 400 gram en voor de rest een stille
nacht.
's-Morgen om 8.30 uur na een sterke koffie de lijnen
opnieuw inleggen en voeren met gekookte maïs. En ja, om
10.25 uur een trage run van een schubdiklipje (nog geen
3 kg.) op een boilie van 20 mm.
De rest van de zondag genieten van de zon. Ook in de
nacht was niets te beleven; 1 kopvoorn en wat gepiep
door een onbekende vissoort.
De maandag met nieuwe moed alles van voorafaan. Voeren
en hengels terug inleggen voorzien van verse extra
gegeurde boilies en om 20 uur weer een diklipje van 4 kg
en 200 gram, dit maal een spiegeltje beide waren
mannetjes en weer een paar kopvoorns, die steeds groter
en ook agressiever werden in hun beten.
Dinsdag was een algemene rustdag voor de vissen en dus
ook voor mij. Geen tikje, geen piepje.
Woensdag morgen besloot ik dan maar om massaal te gaan
voeren
(een 10 kg. gekookte maïs, twee kg. gekookte tijgernoten
en een 3 kg. boilies) en nog één nacht op de stek door
te brengen.
En ........ om 19 uur stipt (kerkklok luidde) een run op
hengel 1 (Links op de foto) met gevolg een spiegeldiklip
van 19 kg. en 100 gram.
Een voorbijganger nam vlug een paar foto's zodat ik de
prachtige vis kon terug zetten.
Ik praatte nog wat met de voorbijganger en trakteerde
hem op een Belgisch biertje voor zijn moeite.
Om 19.45 uur was het weer raak; een schubdiklip van 7 kg
op hengel 3. De voorbijganger kon
 zijn
ogen niet geloven en zag mij aan als de grote Wanitoe.
Om 21 uur nam hij afscheid van mij en wist mij te
vertellen dat hij in de morgen wel eens ging langs
komen.
Ik zocht mijn tweemeterbakje op en zette mijn radio op
nostalgie, een franse zender met muziek van de retro
jaren, toen ik om 23.15 uur door een hels gepiep van
mijn vierde beetverklikker (de blauwe) werd gewekt. En
ja hoor, een spiegel van 15 kg en 300 gram.
 's-Morgens
kon de man zijn ogen niet geloven en ik kreeg ze niet
goed open, maar ja, ik ging terug naar België...
Met de vissersgroeten, Jean.
Jean Provoost uit België
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
