Hoewel ik (Johan) vooral karpervisser ben, vis ik
ook wel op roofvis en witvis. En voor die laatste twee
had ik een water “ontdekt” dat nog maar weinig bevist
wordt...
|
Langs de kant is het vrij ondiep, maar het loopt al snel
af naar ca. 1,5 meter diepte, in de zomer is het zwaar
begroeid met waterlelies en wier, en kun je er geen open
plekje vinden om te vissen.
Het leek mij een perfect water om eens een paar mooie
zeelten te vangen, die ik tot nog toe alleen als (een
overigens zeer gewaardeerde) bijvangst had mogen
noteren.
In de meivakantie ging ik er (vol vertrouwen), op een
zonnige ochtend met een stevig windje, met m’n vismaat
Niels (met wat minder vertrouwen) er een paar uurtjes
vissen. Na gevoerd te hebben (paneermeel en een één of
ander kant-en-klaar allround voertje van Mondial-F
gemengd met wat maden), legden we onze vaste hengels in
en vingen gelijk een aantal prachtige voorns!
Maar we wilden toch echt zeelt vangen, dus besloten we
om ons aas (gewoon 1 of 2 maden) op de bodem te
presenteren, omdat de onrust die veroorzaakt werd door
het vangen van de voorns, in onze ogen de zeelten
verjaagde.
Het bleek dat we gelijk hadden, want nadat we een tijdje
geen stootje meer kregen, bewoog mijn dobber even heel
zacht. Na een tiental seconden weer, en toen zakte hij
heel voorzichtig weg onder water. Vervolgens sloeg ik
aan en na een spannende dril landde ik een mooie zeelt
van 38 cm.
En zo ging het elke keer: na een tijdje geen beet te
hebben gehad, ving je steevast een zeelt. Ook de aanbeet
verliep telkens zo voorzichtig, je wist gewoon wanneer
er weer een zeelt aanbeet!
Niels had nog nooit eerder een zeelt gevangen en toen
hij zijn eerste zeelt eraan kreeg brak zijn hengeltop!
Gelukkig hebben we hem wel weten te landen, en zijn
eerste zeelt bleek gelijk 40 cm. te zijn, niet slecht
dus. Even later ving hij er nog een met zijn gebroken
hengeltop (36 cm.).
 Ik
kreeg er die ochtend totaal 8 zeelten aan, waarvan ik er
helaas 3 verspeelde, omdat ik waarschijnlijk te
geforceerd drilde met 0,12 mm.
Maar ik had geen keus, want ik zat op een open plek
van zo’n 1 tot 1,5 meter breed tussen twee lelievelden
te vissen, dus anders was ik ze alsnog kwijt geweest.
Dit maakte het echter wel
een stuk spannender, want aan zulk licht materiaal is de
zeelt echt supersterk!
De grootste zeelt voor mij deze ochtend was 44 cm. en
ruim 3 pond maar de verspeelde exemplaren schatte ik een
stuk groter vanwege hun loggere manier van vechten (maar
ja, de vissen die je verspeelt zijn natuurlijk altijd de
grootste…).
De lengtes van de gevangen zeelten waren voor mij 38,
37, 37, 36 en 44 cm. en voor Niels 40 en 36 cm. Na deze
ochtend heb ik er weer een nieuwe uitdaging bij: de
prachtige en vechtlustige zeelt, kortom topsport!
Johan Verzendaal uit Oud-Beijerland
Ook uw verhaal op Visserslatijn Interactief?
Kijk bij de contactmogelijkheden.
|
|
|
