|
We schrijven zaterdag 22 november 1997. Jaap van Berge, Dirk Lufting, Bert Bieshaar, Ad Branderhorst en René Suvaal spreken met elkaar af om eens een weekendje te gaan karperen in de Maas ter hoogte van de Biesbosch (ZH).
De voorbereidingen zijn al getroffen. Een week lang heeft de karper kunnen wennen aan de voerplek die werd gecreëerd.
In verband met de lange afstand van de auto naar de visplek, besluiten de vijf kameraden om zich te verplaatsen met een bootje.
Na de tentjes te hebben opgezet worden de hengels klaargemaakt en ingeworpen.
Aanvankelijk lijkt het erop dat de visgoden hen niet gunstig gezind zijn. Totdat omstreeks 04:00 uur 's-nachts één van de beetverklikkers alarm slaat. Na een klein gevecht blijkt een bijzonder mooie schubkarper het aas niet te kunnen hebben weerstaan. Deze schubkarper, met een opvallende roze-achtige buik, laat 25 pond op de weegschaal zien. De vis is 85 centimeter lang.
Echt veel is het die nacht niet meer. Alleen een flinke winde van ongeveer 60 centimeter blijkt nog verleid te kunnen worden.
De dag erop besluiten Ad Branderhorst en René Suvaal het eens op roofvis te gaan proberen. Besloten wordt om verticaal uit een bootje te gaan vissen. Met de Shimano Stimula wordt het water vanuit het bootje afgezocht. Als aas wordt een witte quickly shad gebruikt. Na enige tijd dient de eerste vis zich aan. Een snoek van ongeveer 90 centimeter wordt verlost van de shad en weer aan het water toevertrouwd.
Omstreeks 10:15 uur gebeurt het. René Suvaal voelt dat de shad wederom een vis heeft gehaakt. De vis zwemt echter zo hard weg dat René uitroept: "Nou, nou, ik heb maar 100 meter lijn hoor, stop nu maar!"
Vanaf de kant wordt dit nieuwsgierig door de vrienden gadegeslagen. Bert Bieshaar besluit de filmcamera te pakken, altijd leuk een visje op de film....
Het visje blijkt echter niet snel op te geven. René en Ad zien zich genoodzaakt om achter de vis aan te varen. Met een 8 ponds lijn kun je immers niet al te veel risico nemen. De vis laat het duo in de boot de Maas flink zien. Tot drie keer toe zwemt de vis met stevige runs 400 à 500 meter de
 Maas op om daarna weer terug naar de kant te zwemmen.
Na ongeveer 40 minuten krijgt René de vangst voor het eerst te zien. "Een meerval van wel anderhalve meter!" roept hij.
De vrienden op de kant lachen wat. Een meerval, maak dat je grootje maar wijs. Het zal wel een flinke karper zijn. Een snoek of een snoekbaars zal het, gezien de tijdsduur van het drillen, wel niet zijn.
Maar na enkele minuten worden deze woorden snel weer ingeslikt. Wonder boven wonder lukt het om de vis in één keer in het enorme karperschepnet te landen.
En dan blijkt dat René het bij het goede eind had....een meerval lag op de Nederlandse bodem.
Snel meten en wegen, gaat het in de hoofden van de vijf vrienden. Terwijl Bert Bieshaar blijft filmen, wordt de vis gemeten. Exact 1.84 meter!
De unster, met een bereik van 25 kilo, wordt aan de weegzak bevestigd en slaat
direct op tilt.
Wat nu? Vertwijfeling slaat toe. Maar dit is van korte duur.
Heel snel wordt een kennis van een hengelsportzaak uit Koog aan de Zaan gebeld. Die blijkt nog een unster tot 100 kilo te hebben.
De vis wordt voorzichtig in de bewaarzak geplaatst en in een noodgang rijdt René dan helemaal naar Koog aan de Zaan.
Inmiddels denken de anderen na. Wie gelooft dit nu?
Besloten wordt om een plaatselijke notaris te bellen. Notaris A.F.M. Hielkema uit Raamsdonksveer is
direct enthousiast. Hij komt direct naar de waterkant en stelt zijn diensten
belangeloos ter beschikking.
Ook René is opvallend snel terug uit Koog aan de Zaan met de 'oversized' unster.
In het bijzijn van de notaris wordt de vis gemeten en gewogen.
Het verbluffende resultaat wordt in de akte vastgelegd; 1.84 meter en 100 pond. Het nieuwe Nederlandse record.
Bert Bieshaar sprak met Lucas van der Geest van de Meerval Studiegroep Nederland. Volgens hem betrof dit een vrij zwaar gebouwde meerval. Over het algemeen kan een eenvoudig rekenvoorbeeld dienen. Als een meerval 1.80 is, weegt deze rond de 80 pond. Is de meerval 1.40 weegt deze rond de 40 pond, etc.
Vermoed wordt, dat deze meerval uit Frankrijk afkomstig moet zijn. Dit wordt vermoed n.a.v. de kleuren en de bouw van de vis. Hoe deze vis in Nederland terecht is gekomen, zal waarschijnlijk altijd een raadsel blijven.
De laatste jaren worden er in Nederland regelmatig meervallen gevallen. Mogelijk komt dit door de verbeterde waterkwaliteit. Het oude record stond al jaren op 43 pond. Deze vis werd in de Nieuwkoopse Plassen gevangen.
(Bron: Bert Bieshaar in een interview met Visserslatijn
Nederland)
|
