|
BESCHRIJVING
De beekforel is een broertje van de zeeforel. Het zijn verschillende soorten vissen, maar beekforellen en zeeforellen kruisen geregeld met elkaar. Naar zee trekkende forellen veranderen dan van bronskleurig in zilverkleurig en lijken dan veel op zalmen. Zij worden daarom ook wel Schotzalm genoemd.
Niet naar zee trekkende beekforellen zijn bronsachtig van kleur en hebben rode en zwarte vlekken op het lichaam met een blauw/witte rand. Deze vlekken bevinden zich niet op de staartvin. De buik van de beekforel is geelbruin van kleur. De beekforel heeft een vetvin.
De paaitijd van de beekforel ligt in de winter. In snelstromende beken worden de eitjes afgezet in kuiltjes in de bodem en vervolgens afgedekt met bodemmateriaal.
De beekforel voedt zich met name met roeipootkreeftjes en watervlooien, larven van insecten en kleine kreeftachtigen. Ook heeft de vis een voorkeur voor insecten op het wateroppervlak en in het water gevallen wormen.
Beekforellen verlangen heldere, zuurstofrijke beken met een grote variatie aan stroomsnelheid. Ideaal is als de beek uiteindelijk de mogelijkheid geeft om op te trekken naar zee.
De beekforel is in Nederland als een zichzelf instandhoudende populatie uitgestorven. Toch mag voorzichtig worden geconcludeerd dat de beekforel bezig is met een opmars. Dit komt voornamelijk door de schoner geworden rivieren. In enkele grote rivieren wordt de vis af en toe waargenomen. Daarbij zitten vissen met aanzienlijke afmetingen.
Het Veerse Meer bevat nog enkele uitgezette beekforellen.
VANGSTPROGNOSE
|
