testdobber balsa / staal antenne

[esperto]

Schitterend tester, 10 op 10.

[Roha]

Wil je uitermate scherp vissen met vers de vase: stalen bovenatenne
Vis je met mais en (veel) wormen: balsa of dikke plastic atenne
Wil je veel zichtbaarheid: hol fluoriserend plastic
Vis je op diep water: lange onderatenne
Vis je op snelheid: korte onderantenne.

Hoi Prestonfreak,
Allereerst m’n excuses voor de late reactie maarvolgens jouw bovenstaande uitspraak zou de materiaalsoort waaruit een bovenantenne bestaat dus wel bepalend zijn voor de gevoeligheid van de dobber...)

Hierover wil ik ’t volgende kwijt;

Archimedes en de gevoeligheid van een dobberantenne.
(Oftewel; De fabel van een gevoelige metalen bovenantenne!)

Veel vissers, zelfs hele gerenommeerde wedstrijdvissers, geloven nog in dit sprookje dat ook al heel lang als diepgewortelde waarheid in de hengelsport geldt. Wanneer je dan ook, zoals Tester deze kwestie aan de kaak wilt stellen trap je tegen menig ‘heilig huisje’.

Toch zit de wijsheid in ieder van ons als we hierover logisch nadenken.

Stel jezelf maar eens de volgende vragen:

• Wanneer zinkt een voorwerp in het water?
• Wanneer blijft een voorwerp drijven?
• Wat verstaan we dan onder het zweven in water?

Je hebt gelijk dat iets dat zwaarder is dan water zal zinken en als het lichter is dan water dat het drijft.
Is het antwoord echter compleet? Volgens mij dient er nog een kleine belangrijke toevoeging bij te komen. Laten we de volgende vragen maar eens bekijken;

• Wanneer je een stuk ijzer/staal in het water gooit, zinkt dat?
• Zinkt ijzer/staal altijd?
• Van welk materiaal zijn de rompen van grote schepen gemaakt?
• Hoe kan het dan dat die wel blijft drijven? Volume van het schip (staal en inhoud; lading/lucht gezamenlijk is lichter dan water bij datzelfde volume.)
• Waardoor blijft überhaupt een voorwerp drijven? Als het gewicht van het voorwerp lichter is dan water bij hetzelfde volume.

Test voorbeeld;
Heb je wel eens in het zwembad geprobeerd om een grote opgeblazen strandbal onder water te duwen? Wat gebeurt er als je alle lucht uit die bal laat lopen en je dan probeert om het lege omhulsel onder water te krijgen ? (Volume wordt kleiner.) Wordt die bal dan ook zwaarder? (Nee; Op een weegschaal weegt een opgeblazen strandbal evenveel als een lege.) De toe- en afname van het Volume is dus het toverwoord voor drijfvermogen!!

Laten we dit fenomeen nu eens vertalen naar de hengelsport.
Wanneer we een dobber met een metalen bovenantenne nemen en we nemen eenzelfde pen met een identiek grote/lange antenne van hol plastic en we duwen beide pennen geheel onder water. Welke pen verplaatst dan meer water? M.a.w. welke ondervindt de grootste opwaartse kracht?
(Gezien de gelijke volumes moet volgens Archimedes de opwaartse kracht ook gelijk zijn. ….en dat is ook zo…)
Natuurlijk heeft de pen met een metalen bovenantenne een hogere eigen massa waardoor de zwaartekracht groter is. Deze zwaartekracht is tegengesteld aan de opwaartse kracht waardoor we netto een lagere kracht naar boven ondervinden.
Wanneer beide dobbers zonder lood in het water zouden worden gezet, zal de pen met metalen antenne dus uit zichzelf dieper staan. Deze pen zal dus een kleinere loodverzwaring nodig hebben om tot de basis van de antenne uitgelood te worden.
Wanneer beide dobbers echter tot de basis van de antenne zijn uitgelood, verplaatsen de antennes qua volume evenveel water, is de opwaartse druk dus gelijk en hebben ze dus nog evenveel (val)lood toevoeging nodig om tot het puntje van de antenne uitgelood te worden!!

Bewijs; Het gewichtsverschil in materiaalsoort van de antenne wordt verwerkt in de uitloding van het drijflichaam en heeft geen invloed op de fijntuning (= gevoeligheid) van het tuig.

Stalen antennes zijn dus niet gevoeliger dan antennes van lichter materiaal! Stalen antennes kunnen door hun hogere eigen gewicht wel een aanzienlijk deel van het totale drijfvermogen wegnemen. Aan een dergelijke dobber kun je dus minder bulklood hangen dan bij eenzelfde pen met een lichtere antenne. Wanneer echter de valloodjes de antennes tunen, zullen die even groot en evenveel in aantal zijn omdat de opwaartse kracht op de antennes ook even groot is.

De gevoeligheid van de lijnopzet wordt grotendeels bepaald door de hoeveelheid volume van de antenne die tijdens het vissen nog boven water uitsteekt. Het maakt niet uit van welk materiaal dit deel gemaakt is. Wil je dus heel gevoelig vissen, is het zaak om het volume van het deel van de antenne dat boven water uitsteekt te beperken. (een antenne laten ‘plakken’) De vis hoeft zodoende maar een minimale waterverplaatsing te creëren waardoor een aanbeet beter zal ‘doorgaan’.

Dus Prestonfreak en andere vissers die nog graag denken dat metaal gevoeliger vist;
Welke van deze dobbers op het onderstaande plaatje reageert het gevoeligst?
Links een metalen antenne en rechts een qua volume identieke antenne van hol plastic.







De wet van Archimedes is trouwens maar één van de vier natuurkundige wetten die van belang zijn voor een gevoelige dobber.

[tester]

Hallo Roha

mooi is dat dobbergeheimen

kunnen we daar daar wat dieper op in gaan die andere drie natuurwetten ik wil altijd leren

bij voorbaat dank

[Roha]

Hallo Roha

mooi is dat dobbergeheimen

kunnen we daar daar wat dieper op in gaan die andere drie natuurwetten ik wil altijd leren

bij voorbaat dank

Hey tester,

De laatste tijd ben ik bezig met wat nieuwe tekst en foto's voor m'n site. Dobberbouw is gelukkig een dynamisch gebeuren waar dus nogal wat vernieuwingen in voorkomen. Zo blijft het dan ook een uitdaging, toch?!

Wat echter in deze bezigheid altijd vaste waarden zullen blijven zijn de natuurwetten die van toepassing zijn. Behalve die wet van Archimedes heb je nog te maken met;
- de oppervlaktespanning van water.
- Traagheid van massa (invloed van eigen massa t.o.v. beweging)
- Hydrodynamiek (stroomlijn van pennen)

Hoe de feiten inzake de wet van Archimedes (zoals bij een stalen bovenantenne) in verhouding staat met onze dobbers is dus al bekend. Die andere drie zaken wil ik nog verder uitwerken en in 't najaar plaatsen op de site.

Dobbergeheimen voor iedereen, dus!

[zev]

Ik ben zeer nieuwsgierig naar de Hydrodynamiek. Het probleem is dat in deze formules een constante?voorkomt die per dobber verschillend zal zijn. Ik ben benieuwd hoeveel die per penvorm verschild? Tester?

Wat betreft de massatraagheid valt het verschil wel mee ik heb laatst een spreadsheet gemaakt om de gewichtsinvloeden van verschillende antenne materialen te kunnen vergelijken. Voor als ik bijv een pen ombouw weet ik van te voren wat het verschil in lijngewicht zal zijn.
Bijv. een vergelijking, uitgaande van een balsa drijflichaam met een balsa bovenantenne (d=0,6 en l=40mm) een carbon onderantenne (d=0,6 en l=110mm) en een benodigd lijngewicht van 1 gram. totale gewicht = 0,23 gram dobber gewicht + 1 gram lijngewicht = 1,23gram.

Indien ik in deze zelfde dobber een metalen boven en onderantenne zet met exact dezelfde afmetingen wordt mijn totale dobbergewicht 0,51 gram het benodigd lood op de lijn wordt 0,72 gram (ipv 1 gram). Totale gewicht blijft 1,23 gram.

De kracht om een massa in beweging te brengen rekend men uit met de formule F=m*a. De massa (m) blijft (ongeveer) gelijk. Alleen de versnelling (a) is volgens mij afhankelijk van het soort aanbeet.

[janb]

Het vangen van vis is geen optel of aftrek sommetje ,misschien leuk om te weten ,maar kan ik met al deze formule's in mijn hoofd hebbend ook meer vis gaan vangen Als ik die garantie kan krijgen ga ik mij er zeker in verdiepen.

[Roha]

Ik ben zeer nieuwsgierig naar de Hydrodynamiek. Het probleem is dat in deze formules een constante?voorkomt die per dobber verschillend zal zijn. Ik ben benieuwd hoeveel die per penvorm verschild? Tester?

Wat betreft de massatraagheid valt het verschil wel mee ik heb laatst een spreadsheet gemaakt om de gewichtsinvloeden van verschillende antenne materialen te kunnen vergelijken. Voor als ik bijv een pen ombouw weet ik van te voren wat het verschil in lijngewicht zal zijn.
Bijv. een vergelijking, uitgaande van een balsa drijflichaam met een balsa bovenantenne (d=0,6 en l=40mm) een carbon onderantenne (d=0,6 en l=110mm) en een benodigd lijngewicht van 1 gram. totale gewicht = 0,23 gram dobber gewicht + 1 gram lijngewicht = 1,23gram.

Indien ik in deze zelfde dobber een metalen boven en onderantenne zet met exact dezelfde afmetingen wordt mijn totale dobbergewicht 0,51 gram het benodigd lood op de lijn wordt 0,72 gram (ipv 1 gram). Totale gewicht blijft 1,23 gram.

De kracht om een massa in beweging te brengen rekend men uit met de formule F=m*a. De massa (m) blijft (ongeveer) gelijk. Alleen de versnelling (a) is volgens mij afhankelijk van het soort aanbeet.

Hoi Zev,

De manier waarop jij zaken benadert klinkt erg indrukwekkend en zal qua natuurkundige formules ook geheel juist zijn. Waar het mij om gaat is een meer praktische uitleg zodat iedereen die zich met de dobbervisserij bezighoudt het begrijpt.
Inzake traagheid van massa hoor ik langs de waterkant nogal eens roepen dat een pen van 5 gram even gevoelig reageert als eentje van 1 gram wanneer de identieke antennes even ver boven water staan. Zou je op deze situatie enkel de wet van Archimedes loslaten, heeft men gelijk. (volume antennes is gelijk en dus ook de opwaartse kracht) Toch kost het een vis meer moeite om die zware dobber in beweging te krijgen. Was dit niet het geval, hadden we allemaal dobbers met eenzelfde draagvermogen in onze viskist zitten.

[Gerrit Bakker]

Natuurlijk heeft de pen met een metalen bovenantenne een hogere eigen massa waardoor de zwaartekracht groter is. Deze zwaartekracht is tegengesteld aan de opwaartse kracht waardoor we netto een lagere kracht naar boven ondervinden.
Wanneer beide dobbers zonder lood in het water zouden worden gezet, zal de pen met metalen antenne dus uit zichzelf dieper staan. Deze pen zal dus een kleinere loodverzwaring nodig hebben om tot de basis van de antenne uitgelood te worden.
Wanneer beide dobbers echter tot de basis van de antenne zijn uitgelood, verplaatsen de antennes qua volume evenveel water, is de opwaartse druk dus gelijk en hebben ze dus nog evenveel (val)lood toevoeging nodig om tot het puntje van de antenne uitgelood te worden!!

Bewijs; Het gewichtsverschil in materiaalsoort van de antenne wordt verwerkt in de uitloding van het drijflichaam en heeft geen invloed op de fijntuning (= gevoeligheid) van het tuig.

Ik denk dat hier toch ergens een denk fout zit.

Want als het drijflichaam zich al geheel onder water bevindt dan wordt het drijfvermogen vrijwel geheel bepaald door de antenne.
Maak je geen gebruik van een holle metalen antenne (injectiespuit) dan mag je er volgens mij vanuit gaan dat de metalen antenne geen drijfvermogen heeft terwijl de plastic antenne nog extra drijfvermogen geeft en ook met extra lood beter afgesteld kan worden.

Ik denk dat hierdoor ook de mening door ontstaan is dat een metalen antenne gevoeliger is.
Op zich is dat niet zo, maar bij een dobber met stalen antenne lood je uit op het drijflichaam en kan de metalen antenne geheel boven het water uit kijken omdat die zelf geen drijfvermogen heeft.

Bij een plastic antenne heeft de antenne vaak zelf ook drijfvermogen en om de weerstand die de vis ondervindt zo laag mogelijk te houden wordt er dus extra lood toegevoegd waardoor de antenne nog maar een klein stukje boven het water uit kijkt.

Zou je in beide gevallen bijv. de dobber met nog 1 loodje nr 12 kunnen laten zinken dan zal bij de plastic antenne bijv. slechts 0,5 cm antenne onder water verdwijnen, terwijl bij de metalen antenne met hetzelfde loodje wel 3 cm onder water verdwijnt.

Volgens mij verklaard dat ook de reden dat men zegt dat een metalen antenne gevoeliger is dan een plastic antenne.

Probleem met dobbers met een metalen antenne is echter wel dat het uitloden vaak veel moeilijker is.
ten eerste omdat een loodje nr 12 of nog kleiner het verschil al uit kan maken tussen drijven of zinken, maar ook de kwaliteit van de dobber speelt nu een veel groter belang.
Is de dobber lek dan zal bij een plastic antenne de dobber wat dieper gaan staan terwijl die met de metalen antenne vaak gewoon weg zal zinken.
Ander punt is dat dobbers met een metalen antenne (naar mijn mening) sneller stuk gaan.
Niet omdat de dobber van mindere kwaliteit is, maar omdat wij hier met onze grote klauwen vaak de oorzaak van zijn.
Immers verbuig je de plastic antenne iets (bijv. bij op het tuigenplankje draaien) dan buigt dat ding wel mee, doe je dat met een metalen antenne dan komen er flinke krachten te staan op het drijflichaam waar die in vastgezet is. Na de nodige keren verbuigen zal de verf barsten, is de dobber lek en kun je hem weggooien omdat hij na enige tijd vissen zich vol zal zuigen en gaat zinken.

Dus Prestonfreak en andere vissers die nog graag denken dat metaal gevoeliger vist;
Welke van deze dobbers op het onderstaande plaatje reageert het gevoeligst?
Links een metalen antenne en rechts een qua volume identieke antenne van hol plastic

Zonder twijfel de linker omdat de metalen antenne geen eigen drijfvermogen heeft en de plastic antenne wel.

suc6

Gerrit

[Roha]

Zonder twijfel de linker omdat de metalen antenne geen eigen drijfvermogen heeft en de plastic antenne wel.

suc6

Gerrit

Hoi Gerrit,

Gezien de door jouw geplaatste opvatting heb je het volgens mij niet helemaal begrepen. Laten we het daarom praktisch houden:

Zou je mij geloven, wanneer ik bij beide pennen op de foto nog een nummer 11 loodhageltje op de lijn toevoeg, dat de antennes dan even ver onder water zakken? Dit moet met jouw veronderstelling toch strijdig zijn. (Toch is dit de praktijk want dit heb ik al uitgetest)

Wanneer twee pennen in rust (balans) tot en met het drijflichaam onder water staan is het gewichtsverschil van de antennes als het ware al verrekend in de uitloding. Als we andere natuurwetten zoals oppervlaktespanning, etc…ff buiten beschouwing laten is enkel het volume van het deel dat boven water uitsteekt nog bepalend voor de weerstand. De wet van Archimedes spreekt immers van een opwaartse kracht (= drijfvermogen) die wordt veroorzaakt door de verplaatsing van een hoeveelheid (= volume) vloeistof. Bij beide antennes op de foto wordt evenveel water verplaatst als je ze onder water zou duwen, waardoor de opwaartse kracht en dus ook het drijfvermogen gelijk is.

Ik weet wel; deze materie vergt een heel andere manier van denken dan dat we in de hengelsport gewend zijn. Zo zijn er in onze hobby trouwens wel meer heilige huisjes die, als je ze objectief en logisch bekijkt, natuurkundig niet (kunnen) kloppen.

De denkfout dat metalen antennes gevoeliger zijn dan andere heb ik als dobberbouwer ook eerst proefondervindelijk moeten meemaken. Ik stond er in eerste instantie versteld van dat deze algemeen heersende opvatting niet klopte wanneer ik de pennen fijn tunde met valloodjes. Later ben ik er in de natuurkunde een verklaring voor gaan zoeken en heb deze in de wet van Archimedes en in opvattingen zoals die van tester gevonden.

[Jan Broess]

Dat was de reden waarom ik afgelopen winter alle tuigen met stalen bovenantenne uit de tuigenkoffer gehaald heb en vernietigd

Ik noem hierbij meerdere nadelen van de stalen bovenantenne.

- Zichtbaarheid. Het licht nauwelijks op als de zon schijnt (wat glasfiber heel mooi doet, en plastic ook aardig goed)
- Totaal ongeschikt bij winderige condities, en golfslag. De dobber is dikwijls gewoon verdwenen na een golfslagje.
- Bij een voorzichtig beetje zinkt de antenne gewoon door, ook als de vis losgelaten heeft. Plastic of fiber komt in zo'n geval veel sneller terug omhoog.

Voor mij vist het niet erg prettig. Ik dacht eerst dat het gevoeliger is dan fiber/plastic, maar nee. Het is de dikte van de antenne die het 'm doet. En drijfgewicht (ivm traagheid van massa).

[Gerrit Bakker]

Ja dat druist zeker tegen mijn gevestigde logica in.
Dus jij wilt zeggen dat er geen verschil is tussen een metalen staaf het water ingooien of een plastic staaf in het water gooien?
Ik weet wel zeker dat die metalen direct naar de bodem zinkt en dat die van plastic (afhankelijk van het soort plastic) blijft drijven.
Ga je daarna op beide een kurk prikken dan zal de metalen iets minder snel zinken en die van plastic nog meer gaan drijven.
Ga je daarna het gewicht compenseren, dus die metalen zoveel extra drijfkracht geven dat hij net gaat zweven en de plastic uitvoering zoveel extra gewicht geven dat hij ook net gat zweven dan heb je helemaal gelijk, immers er steekt nu niets meer boven het water uit.
Maar dat is bij een dobber niet het geval, daar blijft iets boven het water uitsteken.
In het ene geval is dat een stuk metaal wat zonder drijf compensatie meteen zal zinken, in het andere geval een stuk plastic wat juist extra gewicht nodig heeft om uberhaupt onder water te kunnen krijgen.

Nu gaat het in het geval van een dobber om minimale gewichten en zal het verschil moeilijk zichtbaar zijn, maar ik verwacht zeker dat als je de proef uitvoert met een vergrotings factor 100 of 1000 dat het verschil zeker te zien zal zijn.
Immers het gewicht wat nodig is om te drijven of te zinken is gecompenseerd door het aangebrachte lood. bij de metaeln dobber wordt er wat toegevoegd waardoor hij nog beter gaat zinken, bij de plastic dobber iets wat nog beter blijft zinken.
Dus dan kan het niet anders dat zodra bij een volledig gecompenseerd drijf/zinkgewicht het verschil in het drijfvermogen van de antenne moet zitten.

Dat is denk ik ook de reden waarom hierboven wordt gezegd dat een dobber met metalen antenne gewoon door blijft zinken en een plastic direct weer naar boven komt.
En dat komt volgens mij door niets anders dan dat de plastic antenne ook draagvermogen heeft en de metalen niet, is de oppervlakte spanning bij de metalen eenmaal weg dan zinkt hij gewoon door.
En dat is volgens mij dan ook de reden waarom een dobber met metalen antenne moeilijker exact is uit te loden dan een met plastic.

suc6

Gerrit

[Roha]

Wat versta je onder drijfvermogen? Heeft enkel een voorwerp dat lichter is dan water drijfvermogen en iets dat zwaarder is dan water niet?
Waar blijven we dan met Archimedes die beweert dat het drijfvermogen wordt gegenereerd door de opwaartse kracht van water en dat deze is gerelateerd aan de tegendruk van de verplaatste vloeistof? Natuurlijk is metaal zwaarder dan hol plastic. Daar is geen speld tussen te krijgen. Maar waardoor is dat zo?! Door de zwaartekracht, toch?!
Deze zwaartekracht is bij metaal hoger dan bij dat holle plastic. Omdat zwaartekracht is tegengesteld aan de opwaartse kracht is het zo dat we een netto lagere opwaartse kracht ondervinden bij zo'n dobber.
Maar.... zoals ik al aangaf is dat extra gewicht van metaal al verwerkt in de lagere bulkuitloding. Zodra een dobber in rust op het water drijft maakt het niet meer uit wat er boven water uitsteekt voor de gevoeligheid van deze pen. Het verdere drijfvermogen wordt dan nog enkel en alleen bepaald door het water dat gaat tegendrukken bij het ondergaan van deze antenne. Dit is uitsluitend volume gerelateerd.

Maakt het dan niets uit van welk materiaal een dobber wordt gemaakt? Nee; natuurlijk niet! Je praat dan echter over traagheid van massa en niet meer over gevoeligheid. Een metalen antenne is vele malen in procenten zwaarder en dus moeilijker in beweging te brengen.
Wanneer die twee dobbertjes van de foto met dezelfde vinger tegelijkertijd onder water worden geduwd zal de metalen antenne verder doorschieten en daarna weer trager omhoog komen door z'n traagheid van massa.
De uitloding van beide antennes blijft echter gelijk!

[Gerrit Bakker]

Natuurlijk is metaal zwaarder dan hol plastic. Daar is geen speld tussen te krijgen. Maar waardoor is dat zo?! Door de zwaartekracht, toch?!
Deze zwaartekracht is bij metaal hoger dan bij dat holle plastic.

Deze materie is toch ingewikkelder dan ik verwacht had, maar de zwaarte kracht is volgens mij bij metaal net zo veel als bij welk materiaal dan ook.
Immers zwaartekracht is volgens mij een constante die alleen afwijkt naar mate je dichter of verder van de aardkern verwijdert bent.
Verder zal e.e.a mischien een klein beetje beinvloed worden door het aardse magnetisme, maar de meeste metalen dobbers zijn van RVS dus dat zal wel niet zo veel uitmaken.

De zwaarte van een materiaal wordt volgens mij vrijwel uitsluitend bepaald door het atoomgewicht en de zwaarte van een molecuul, een ieder kent het overzicht nog wel in het scheikunde lokaal met waterstof (1) helemaal bovenaan en uranium(92) als zwaarste stabiele element helemaal onderaan (daarna kwamen nog een aantal instabielestofjes die spontaan weer uit elkaar vallen)
Dit samen met de dichtheid van het materiaal geeft aan hoe zwaar iets is.
Vroeger noemde wij op school dat het soortelijk gewicht van een materiaal, maar dat hebben ze ons toen verkeerd geleerd want heden ten dage moet dan dichtheid of soortelijke massa zijn.

Die dichtheid werd aangeduid met een soort letter P (rho) genoemd en de formule ken ik nog (schei- en natuurkunde waren vlucht vakken voor mij) de dichtheid is de massa gedeeld door het volume en wij leerden toen gram per kubieke centimeter, maar je ziet ook vaak Kg per kubieke meter en dat alles moet ook nog bij een bepaalde temperatuur gemeten worden.

Van water is dat eenvoudig immers 1000l water weegt 1000 Kg heb je dan een materiaal als ijzer dan zit dat rond de 7800Kg en dat is dan ook de reden dat ijzer zinkt in water.
Neem je een lichtere stof als bijv. basla dan weegt dat maar 150Kg per kuub en omdat dat lichter is dan water drijft dat ook op water.
Bij alles geldt echter dat iets pas zwaarder is als er zwaartekracht aanwezig is en gelukkig hebben we dat hier.

Dus het wil er bij mij niet in dat een materiaal dat lichter is met even veel lood onder water te krijgen is dan een veel zwaarder materiaal omdat het gewicht er niet toe zou doen en alleen maar gekeken hoeft te worden naar het te verplaatsen volume.
Volgens mij kan die theorie gewoon niet kloppen en zal het wel iets te maken hebben met het feit dat we het over zulke kleine verschillen hebben dat het in de praktijk niet opvalt of nauwelijks meetbaar is maar ga je het 100 keer vergoten dan moet het verschil duidelijker worden.

suc6

Gerrit

[Jans]

Moi,

Mannen, waar praten we eigenlijk over, de afwijkingen in draagvermogen zijn zo groot, zelfs van 2 volkomen identieke dobbers dat die paar honderdste gram er echt niet meer toe doen.
Ik heb tenminste na 40 jaar uitloden nog nooit meegemaakt dat een dobber van 1 gr ook werkelijk 1 gr lood kon dragen.
Dan was het weer eens 0.8 of 0.9 en dan weer eens 1.1 of soms zelfs wel 1.25 gr.

Daar zit je dan met je net aangeschafte identieke 1 grams dobbers waar in de praktijk wel 0.3 gr verschil in kan zitten.
Vooral als je daar bij optelt dat opgegeven gewichten van lood ook bijna nooit kloppen.
Nu hoor ik al weer een paar mensen roepen dat hun dobbers van merk X of hun lood van merk Y altijd precies kloppen maar ik durf rustig te beweren dat dat Bull***t is.

Toevallig vanavond mijn druppellood gewogen, doe ik altijd als ik nieuwe gekocht heb.
Op de Mettler ballans op het lab (nauwkeurig tot 4 cijfers achter de komma) van m,n werk bleek weer eens dat de loodjes, in dit geval van Sensas 9 van de 10 keer niet het juiste gewicht hebben.
Druppelloodjes van 0.5 gr bleken b.v te varieren tussen ongeveer 0.4 en 0.6 gr en maar zelden de aangegeven 0.5 gr te wegen.
Een afwijking dus van 20 procent plus of min.

O ja, en een dobber met een draagvermogen van 1 gr blijft een dobber met een draagvermogen van 1 gr of de antenne nou van papier, kurk, ijzer, lood of graniet is.

[Roha]

Qua zwaartekracht heb ik me ietwat verkeerd uitgedrukt. Deze kracht is inderdaad voor alles op aarde gelijk. Wat ik bedoelde is dat de soortelijke massa bij metaal hoger is dan bij hol plastic.

Dus het wil er bij mij niet in dat een materiaal dat lichter is met even veel lood onder water te krijgen is dan een veel zwaarder materiaal omdat het gewicht er niet toe zou doen en alleen maar gekeken hoeft te worden naar het te verplaatsen volume.
Volgens mij kan die theorie gewoon niet kloppen en zal het wel iets te maken hebben met het feit dat we het over zulke kleine verschillen hebben dat het in de praktijk niet opvalt of nauwelijks meetbaar is maar ga je het 100 keer vergoten dan moet het verschil duidelijker worden.

De totale loodverzwaring bij de twee pennen verschilt wel degelijk vanwege het verschil in soortelijke massa van de antennes. Dit verschil is echter verwerkt in de bulkuitloding. Zoals de pennen op de foto nu in het water staan heeft de metalen antenne een kleinere bulkloodverzwaring op de lijn.

Wanneer we praten over gevoeligheid van een lijnopzet hebben we het in feite over de kracht die een vis moet uitoefenen om deze onder water te trekken. De vis krijgt dus te maken met weerstand die o.a. wordt veroorzaakt door de opwaartse kracht.
Opwaartse kracht is gerelateerd aan het volume van de verplaatste vloeistof. (Archimedes)
De antennes hebben een gelijk volume en dus een gelijke opwaartse kracht.
Het maakt dus voor de gevoeligheid niet uit welk materiaal boven water uitsteekt. Alleen het volume telt nog.

Dat we hier over minuscule zaken praten heeft te maken met onze hobby. Mensen die niet vissen verbazen zich vaak over verschillen in tienden van grammen qua drijfvermogen van dobbertjes. Ook de kleinste loodjes en het verschil tussen haakje 18 en een nummer 22 verbaast menigeen. Om maar te zwijgen van de lijndiktes zoals 6/100 en bijvoorbeeld 10/100 millimeter.
Blijkbaar hebben we deze precisie in onze miniatuurwereld nodig om vis in het net te krijgen.


Het principe van opwaartse kracht /drijfvermogen is echter altijd toepasbaar. Ook op grote objecten zoals binnenvaartschepen of zeeboeien (beiden van metaal!!)
Dat deze hol van binnen zijn zorgt dit ervoor dat de gemiddelde soortelijke massa (ijzer en lucht) bij dat volume lager is dan het gewicht van de verplaatste vloeistof waardoor ze blijven drijven.
Een binnenvaartschip heeft ook vrijwel enkel metaal boven water uitsteken dat volgens jouw redenering “geen drijfvermogen” zou hebben. Dus zou het bij de geringste extra verzwaring zoals een lading grind moeten zinken, toch?!
Of zou een (balsa) houten kajuit en bovenbouw de oplossing zijn voor een groter laadvermogen?


Whatever; je bent altijd welkom om de twee dobbertjes in de praktijk eens te bekijken. Of dat in nu Nijverdal of Rijssen gebeurt maakt voor de zwaartekracht niet uit.