Zo maar een Frysk verhaaltje

[The Frisian Viking]

prachtig mooi Pieter

[Gerrit Bakker]

oké hierbij dan het

Twents Volkslied




Er ligt tussen Dinkel en Regge een land
Ons schone en nijvere Twente
Het land van de arbeid het land der natuur
Het steeds onvolprezene Twente
Daar golft op de essen het goudgele graan
Doet 't snelvlietend beekje het molenrad gaan
Daar ligt er de heide in 't paarsrode kleed
Dat is ons zo dierbare Twente (2x)


Waar Twickel zijn torens uit't eikenloof heft
De Lutte zijn heuvels doet blinken
De paasvuren branden alom in't rond
En 't landvolk de kersthoorn laat klinken
Daar stroomt onze Dinkel zo heerlijk door 't land
Door bossen en velden, langs't Losserse zand
Daar rust er ons oog van der heuvelentop
Op 't heerlijke landschap ons Twente (2x)




De rookwolk, die stijgt aan de horizon op
Die wijst on de nijvere steden
Met mensen arbeidzaam en degelijk, bewoond
De zetels van 't krachtige heden
Daarbuiten in boerschap op heide en veld
Daar wordt nog de sage en 't sprookje verteld
Daar rust de Tubanter in't heuvelig graf
't Verleden naast 't heden van Twente (2x)


En voert ons het lot ook uit Twente soms weg
Wij blijven het immer gedenken
Geen andere landstreek hoe schoon ze ook zij
Kan 't zelfde als Twente ons schenken
Wij drukken elkaar in de vreemde de hand
Gedenkend ons klein, maar zo dierbare land
En moge ons hart in de vreemde ook staan
Ons hart blijft toch altijd in Twente (2x)

wil je horen hoe het in het echt klinkt
http://www.obd.nl/~marcel/point-1/in..._volkslied.htm

(Klik op de muzieknoot)


Voor de liefhebbers ook vertaald in het Twents:
Twents Volksleed

Dôar lig tuss'n Déénkel en Regge 'n laand
oons mooie en neerige Twèènte
't Laand van katoen en 't laand van d'n es
den greun is in wéénter en lèènte.
Doar ruust de rouw op d'n kaamp in de wéénd
geet 't rad van de möl in de bekke gezwéénd
Dôar steet nöast d'n eek'n d'n beuk en de dan
Dat is oons zo leeve land Twèènte (2x)


Woar Twickel zien' toorns oet 't eek'nloof beurt,
de Lutte zien baarge döt bléénk'n
'n Boak'n in de boerschop op poas'n nog braandt,
't jonkvolk nog den hoorn löt kléénk'n.
Dôar kronkelt den Déénkel zo mooi deur 't laand,
deur brook en deur buske en 't Loslkerse zaand.
Dôar zitte wiej geern op 't töpk'n van de barg,
en kiekt is hoo mooi is ons Twèènte. (2x)


De rookwolk'n daampt an den horizon op,
Dôar li'jt oonze greujende steed'n.
Dôar drönt de masien' en dôar rettelt de töw,
da's Twèènte zien krachtige heden.
Um 'n heerd in de boerschop as 't griezelt op 't veld,
dôar wödt nog van vrogger de deunkes verteld.
Dôar röst om de beelten den Saks en tubant,
't Verleden noast 't heden van Twèènte. (2x)

En hew mangs van doon um oet Twèènte te goan,
weij blieft an oons Tukkerlaand dèènk'n,
gen' aandere laandstrek, ho mooi offe is,
kan 't zölfde as Twèènte ons schèènk'n.
Wiej doot in den vrömd'n mekaander de haand
geft datied mekaa in de sproak van ons laand,
al rookt oonz'n schossteen biej 't volk oaver zee,
oons hat blif toch aaltied in Twèènte. (2x)

[The Frisian Viking]

Tja dat Twents heb ook wel wat moooooooooooooi hoor

[hopjesvla]

pfff wat een topic tog weer

ik vind pieter zen lied tog wel het mooiste hoor

[The Frisian Viking]

Nee je moet je afkomst nooit verloochenen Hopjesvla

[Harpie]

nou, wie heeft er nog één. prachtig dit...

Quido,
Hier nog eentje.

Mien Drenthe
Ik heb oe lief, mien eig´n Laandtien,
mien olde Drenthelaand.
´k Hol van de eenvoud in oen schoonheid,
´k heb oe mien hart verpaand!
Mien taoke valt mi´j lichte,
want steeds blieft an mien zied,
De geest van ´t olde Drenthe,
daorum vergeet ´k oe niet.
´k Heur nog de held´re schaopenklokkies,
bi´j ´t zinken van de zun,
As schaopies keerden van de heide,
as moeke veur oes zung.
O, kon ´k nog ienmaol heuren,
dat lied in ´t schemeruur,
En vaoders mooi verhaoltien,
bi´j ´t vrolijk knappend vuur.
´k Zie nog oen brink mit stoere ieken,
waor ik mien makkers vond.
Waor ik mien twiegen mantie vulde,
mit ekkels glad en rond.
Daor bi´j die olde linde,
kwam ´k mit mien vrienden saom.
Zo menig vriend ging henen,
de schors bewaort zien naom.
De roege boswal langs oen velties,
war mien luilekkerlaand.
Die gaf mi´j lekk´re zoete brummels,
oet milde gulle haand.
Daor gaorde ik de braandstof
veur ´t olt en heilig vuur,
As lentes aodem wekte,
oen sluim´rende natuur.
Waor nog de held´re koele veenplas,
oen vredig stroompie voedt,
Daor in dat wiede broene heivlak,
waor wilp en korhoen broedt,
Daor koelde ik mien spieren,
in´t nat van zuuv´re wel,
Daor heb ik leren zwieren,
op scheuvels blaank en snel.
Die beelden uut dat gries verleden,
bin ´k nooit weer kwiet ´eraokt.
Bi´j al de stried die ´k hebbe streden,
hebt zie mi´j staark ´emaokt.
Daorum van haarte dankbaor,
zing ´k oe mien schoonste lied,
Mien eig´n olde Drenthe,
vergeten kan ´k oe niet!

[Douwe]

Nou om mijn afkomst dan niet te verloochenen tijd voor een drankje.

http://www.youtube.com/watch?v=uuT3U9a4ITI&feature=related

[cquad]

Nou om mijn afkomst dan niet te verloochenen tijd voor een drankje.

Spot of genot in leeuwarden:

http://www.youtube.com/watch?v=uca7tA6m0q4

Als je in leeuwarden geboren bent kun je het wel schudden

[Douwe]

Beiden ligt ingebakken in de Leeuwarder aard.

Tis niks, ut was niks, en ut sal oek nooit wat wurre.

[Quido]

Quido,
Hier nog eentje.

Mien Drenthe
Ik heb oe lief, mien eig´n Laandtien,
mien olde Drenthelaand.
´k Hol van de eenvoud in oen schoonheid,
´k heb oe mien hart verpaand!
Mien taoke valt mi´j lichte,
want steeds blieft an mien zied,
De geest van ´t olde Drenthe,
daorum vergeet ´k oe niet.
´k Heur nog de held´re schaopenklokkies,
bi´j ´t zinken van de zun,
As schaopies keerden van de heide,
as moeke veur oes zung.
O, kon ´k nog ienmaol heuren,
dat lied in ´t schemeruur,
En vaoders mooi verhaoltien,
bi´j ´t vrolijk knappend vuur.
´k Zie nog oen brink mit stoere ieken,
waor ik mien makkers vond.
Waor ik mien twiegen mantie vulde,
mit ekkels glad en rond.
Daor bi´j die olde linde,
kwam ´k mit mien vrienden saom.
Zo menig vriend ging henen,
de schors bewaort zien naom.
De roege boswal langs oen velties,
war mien luilekkerlaand.
Die gaf mi´j lekk´re zoete brummels,
oet milde gulle haand.
Daor gaorde ik de braandstof
veur ´t olt en heilig vuur,
As lentes aodem wekte,
oen sluim´rende natuur.
Waor nog de held´re koele veenplas,
oen vredig stroompie voedt,
Daor in dat wiede broene heivlak,
waor wilp en korhoen broedt,
Daor koelde ik mien spieren,
in´t nat van zuuv´re wel,
Daor heb ik leren zwieren,
op scheuvels blaank en snel.
Die beelden uut dat gries verleden,
bin ´k nooit weer kwiet ´eraokt.
Bi´j al de stried die ´k hebbe streden,
hebt zie mi´j staark ´emaokt.
Daorum van haarte dankbaor,
zing ´k oe mien schoonste lied,
Mien eig´n olde Drenthe,
vergeten kan ´k oe niet!

mooi hoor piet, doar koelde ik mien spieren, in,t nat van zuuv,re wel... geweldige tekst

[Douwe]

Oh ik dacht eerst dat is een spelfout en bedoelde hij Nel ;-0